آموزش وردپرس
gharb

ﺳﺎﺯه ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ ﻏﺮﺏ ﻭ ﺗﺠﺪد ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻌﺎﺻﺮ/نبوی و آزاد ارمکی

پژوهشگران: ﺳﻴﺪﺣﺴﻴﻦ ﻧﺒﻮﻱ و  ﺗﻘﻲ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺭﻣﮑﻲ،

«غرب» و «تجدد» در جامعه ايران مبدل به سازه فرهنگي پراهميتي شده است که در شکل گيري بخش مهمي از دگرگوني هاي اجتماعي، تاثير گذاشته است. نخستين صورت اين سازه فرهنگي تقريبا در دوره قاجاري برساخته شده است. بر اساس چارچوب مفهومي جامعه شناسي فرهنگي الگزاندر و برمبناي سفرنامه هاي ايراني هاي اروپا ديده، مي توان فرآيند آغازين برساخته شدن اين سازه فرهنگي را نشان داد.
غرب و تجدد در دوره قاجاري، نمادي براي آزادي دانسته مي شد و غرب، به ويژه در اوايل دوره قاجاري به مثابه شر رمزپردازي گرديده بود، گرچه در دوره هاي بعدي، وزن دهي آن تعديل شد؛ و نيز در باره غرب دو نوع روايت اصلي در جامعه شکل گرفته بود: سنت گرا و تجددگرا. يکي از آنها(سنت گرا) غرب را به عنوان تهديد درمي يافت و ديگري (تجددگرا)، نه بر ويژگي استعمارگري غرب، که بر ويژگي پيشرفتگي غرب (از جمله آزادي) تاکيد مي گذاشت و خواهان غربي شدن جامعه بود.

ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﺍﺟﺘﻤـﺎﻋﻲ ﻣﻬﻤـﻲ ﺭﻭﻱ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳـﺖ ﻛـﻪ ﺑـﻲ ﺷـﻚ، ﺍﮔﺮﻧـﻪ ﻫﻤـه ﺁﻥﻫـﺎ، ﺩﺳﺖﻛﻢ ﺑﺨﺶ ﺑﺰﺭﮔﻲ ﺍﺯ ﻫﺎ ﺁﻥ نیز ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻏﺮﺏ ﻭ ﻣﻬﻢترین ﺩﺳﺘﺎﻭﺭﺩﺵ یعنی ﻣﺪﺭﻧﻴﺘﻪ( ﺗﺠﺪد) ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ .

اصل مقاله را در اینجا مطالعه کنید.

همچنین ببینید

Social_status

«عطش منزلت» در جامعه ايراني/ وحيد شالچي

چکیده: در دوران تحولات پرشتاب، خودتاملي و واکاوي خود، براي تداوم فرهنگي يک ضرورت است. …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *