|
با مروري برتاريخ خواه براساس نمونه هاي عيني و خواه برپايه استنباط هاي تحليلی، هرچه هست بحث خدمت و خيانت رهبران فكري اعم از طبقات مسلط و حاكم و اقشار روشنفكر و عالم است. دراين فضا جاي نقش آفريني هاي خود جوش مردمي بسيار كمرنگ و درنهايت متاثراز هدايت و رهبري هاي عمومي افراد وابسته به اقشار و طبقات خاصي است. حتي مصلحان و ناجيان خلق گرايي همچون قائم مقام فراهاني و اميركبير نيز عمدتا به همزباني با اقشار مسلط فكري، سياسي پرداخته و مردم و خلق انبوه را با جملاتي هيجان آور و آتشين به ميدان مبارزه و صحنه تظاهرات اجتماعي كشانيده اند. علي طايفی |
