|
سیستم حامی گرایی و تشیع را نمی توان با نظریه های جامعه شناسی طبقات اجتماعی تحلیل نمود. زیرا در مناسبات شیعی و حامی گرایی به جای لایه های افقی طبقات اجتماعی، ستون های عمودی قدرت های رقیب در جامعه شکل می گیرد. در این ستون ها رابطه ای دو طرفه میان مراجع قدرت (حامی گر) با زیر دستانشان (کارگزاران) وجود دارد. همچنین نهاد سنتی شیعه، یعنی مرجعیت با دولت انتخابی در تضاد قرار گرفته است. کاظم علمداری |